Ik ga morgen op schoolreis. Een paar jaar geleden Abraham gezien en daarna gestart met hardlopen (hoort bij de midlife-crisis volgens de vriend van mijn dochter). En nu ga ik dus vier dagen op reis, zonder andere gezinsleden. Mijn vrouw vroeg mij gisteren of dat niet voelde alsof ik op schoolreis ga en ik durf schaamteloos te zeggen dat ze gelijk heeft. Zo voelt het.

Ik ga vier dagen de deur uit om een flinke teamprestatie neer te zetten. Ruim een half jaar geleden heeft Team Climax Ede mij gevraagd lid te worden van hun team en deel te nemen aan de 25e editie van de Roparun. Het jaar daarvoor had ik hun verrichtingen tijdens de 24e editie via sociale media gevolgd en toen kriebelde het al. Wat een prestatie, wat een feest. Ik heb dus volmondig ingestemd met de uitnodiging, niet wetende wat er in de volgende maanden allemaal zou gebeuren. Na de eerste teamvergadering, eind oktober, rol ik van de ene activiteit naar de andere. Deze activiteiten worden georganiseerd om geld in te zamelen voor de Stichting Roparun en daarmee voor de palliatieve zorg voor mensen met kanker. Sommige activiteiten hebben hun waarde in voorgaande jaren bewezen, zoals de taartverkoop bij een paar hardloopwedstrijden. Nieuw ontplooide activiteiten moeten hun waarde bewijzen, sommige brengen niet wat men we er van dachten, andere juist wel.

Een van de activiteiten die we als ‘geslaagd’ mogen bestempelen, komt voort uit mijn initiatief. Er wordt een samenwerking aangegaan met de drie andere teams uit Ede (Run4Bi, Run4Care en Team VGGM/Brandweer) om een heuse Roparun-krant te realiseren. Deze activiteit kost flink wat tijd omdat je met alleen een idee begint, maar er komt zoveel bij kijken. Uiteraard moeten er advertenties verkocht worden om uiteindelijk een donatie te kunnen doen voor het goede doel. Teksten worden geschreven, foto’s gemaakt of opgezocht, de vormgeving moet gerealiseerd worden en alles moet op tijd ingeleverd worden bij de drukker. Op voorhand niet wetende hoeveel pagina’s we zouden kunnen vullen, heeft iedereen in de gemeente Ede gisteren het resultaat kunnen zien. In de EdeStad (vanaf pagina 49) worden 12 pagina’s volledig gewijd aan de Roparun. Een mooie kroon op een half jaar werk. Daarbij wil ik andere geslaagde acties zoals de wijnproeverij, koningsmarkt en de paasbrodenverkoop ook nog even noemen. Als team hopen we ons doel, een donatie van € 15.000,= te kunnen behalen. We hebben er in elk geval hard ons best voor gedaan.

Omdat ik naast teamlid ook nog twee keer per week hardloop en leider van het voetbalteam van mijn zoon ben, hakt het flink in mijn vrije tijd en de tijd voor mijn gezin. Het mag gezegd worden dat ik het zeer op prijs stel dat zij mij hierin hebben gesteund. Dank jullie wel!

Roparun vertrek bij Climax Ede, het voelt als een schoolreisje

Morgen vertrekken we naar Hamburg om zaterdag te kunnen starten. In de laatste maand gebeurt er van alles, teamleden raken geblesseerd of moeten op het laatste moment nog gevonden worden. Uitdagingen om het vervoer geregeld te krijgen, krijgen we het eten geregeld? Veel gaat langs me heen en veel wordt als team opgepakt en opgelost. Dat is wat buiten kijf staat, de teamspirit. Met als hoogtepunt de Roparun zelf komend weekend. Morgen dus vertrekken naar Hamburg. Zaterdag om 12:13 uur starten we met onze marathon. Acht hardlopers, vier fietsers en hun begeleidende team van chauffeurs, navigators, verzorger, cateraars zal continue ‘on the move’ zijn. En maandagmiddag is de ‘grande finale’ met de feestelijke binnenkomst aan de Coolsingel. Het kan nu niet snel genoeg gaan. Het blijft spannend en leuk tegelijk, zo’n schoolreisje.